Kompas Podcast: het pad naar een meer inclusieve samenleving ligt bezaaid met concrete maatregelen

Wie ontkent dat we in onze huidige, diverse samenleving aandacht moeten hebben voor diversiteit en inclusie, plaveit zo voor zichzelf de weg naar irrelevantie. In de nieuwe aflevering van Kompas Podcast gaan Kathleen Van den Daele (Directrice LEVL), Naomi Mike (Coördinator Diversiteit en Inclusie bij Stad Gent) en Jeroen Doom (Managing Director Woodwize) daarom in gesprek over hoe zij de concreet werk maken van meer inclusie op de werkvloer én daarbuiten.

“In een poging om bestaande taalbarrières op de werkvloer te overbruggen, hebben wij een aantal beeldwoordenboeken ontwikkeld. Hierin staat per beeld aangegeven hoe bepaalde veel gebruikte processen of toestellen in onze sector benoemd worden. Hier houden we ook rekening met regionale verschillen in de benamingen. Dit is een zeer concreet voorbeeld dat aantoont hoe wij de uitdagingen die gepaard gaan met meer taaldiversiteit in onze sector proberen aan te pakken”, vertelt Doom, die aan het hoofd staat van Woodwize, het onafhankelijk kenniscentrum voor de houtsector, halverwege het gesprek. “En dit wordt erg geapprecieerd door de bedrijven binnen onze sector. Het toont vooral aan dat vrij simpele ingrepen een groot verschil kunnen maken.”

Diezelfde concrete aanpak, die Woodwize nu ook vooropstelt in hun streven om meer meisjes en vrouwen aan te trekken in hun sector, onderschrijft ook Mike. “De stad Gent wil absoluut een voortrekker zijn op gebied van inclusie. Om ervoor te zorgen dat het personeelsbestand van de stad een weerspiegeling is van de samenleving in de stad, zetten ook wij daarom in op zo concreet mogelijke acties”, klinkt het. “Een van de duidelijkste voorbeelden daarvan zijn onze personeelsnetwerken. Dit zijn netwerken voor en door medewerkers van onze stad die een bepaalde karakteristiek delen, zoals onder meer een migratieachtergrond of een arbeidsbeperking. Zo verenigen we hun stemmen, waardoor ze nog makkelijker gehoord kunnen worden en krijgen we een beter beeld van de bestaande noden op de werkvloer.”

Dergelijke initiatieven staan uiteraard niet los van de bredere economische en maatschappelijke context. “Op momenten waarop de vraag naar extra personeel groot is, is er bijvoorbeeld extra aandacht voor die barrières waar potentiële nieuwe werknemers op zouden kunnen stoten. Wanneer deze personeelsnood daalt, verslapt helaas vaak deze aandacht. Dat is jammer, want net uit die periodes waarin de war for talent volop woedt, kunnen we dus heel wat lessen trekken”, aldus Doom, die meteen ook benadrukt dat we momenteel volop in zo’n verschuivingsmoment zitten. “De arbeidskrapte van de afgelopen jaren speelt vandaag net iets minder. Net daarom is dit voor het streven naar meer inclusie een interessant moment.”

Dergelijke initiatieven staan uiteraard niet los van de bredere economische en maatschappelijke context. “Op momenten waarop de vraag naar extra personeel groot is, is er bijvoorbeeld extra aandacht voor die barrières waar potentiële nieuwe werknemers op zouden kunnen stoten. Wanneer deze personeelsnood daalt, verslapt helaas vaak deze aandacht. Dat is jammer, want net uit die periodes waarin de war for talent volop woedt, kunnen we dus heel wat lessen trekken”, aldus Doom, die meteen ook benadrukt dat we momenteel volop in zo’n verschuivingsmoment zitten. “De arbeidskrapte van de afgelopen jaren speelt vandaag net iets minder. Net daarom is dit voor het streven naar meer inclusie een interessant moment.”

“Bovendien kan je vandaag ook niet rond de vaststelling dat er een zekere vorm van diversiteitsmoeheid bestaat”, pikt Van den Daele hierop in. “Die is niet in het minst ook voelbaar binnen de groep van mensen met een migratieachtergrond. Dit komt omdat zij het beu zijn om te strijden voor hun eigen posities. Ze worden als het ware ontmoedigd door de realiteit. Denk bijvoorbeeld aan het relatief lage aantal mensen van kleur dat doorstroomt naar kaderfuncties binnen het bedrijfsleven. De etnische kloof is simpelweg een wetenschappelijk aantoonbare realiteit. Helaas horen we op dit vlak nog steeds bij de slechtste leerlingen van de Europese klas.”

Precies daarom is er meer dan ooit nood aan overkoepelende samenwerkingen en initiatieven die de bestaande maatschappelijke hordes waar deze groepen tegenaan lopen in kaart brengen en ze proberen te doen verdwijnen. “Het gaat hoe dan ook steeds om een set van gecombineerde maatregelen die moet worden geïmplementeerd. In de praktijk zien we dat dit nog steeds niet gebeurt. Dat is jammer, maar tegelijk is het ook de reden waarom we hoopvol naar de toekomst blijven kijken. We weten immers dat er nog heel wat onontgonnen potentieel te vinden is dat vandaag nog niet op de juiste manier wordt benaderd”, besluit Van den Daele.

Smaakt dit naar meer? Beluister de volledige aflevering via Kompas podcast hier!