Low-code, high risk: waarom software bouwen zonder inzicht een illusie is
Ook wie geen verstand heeft van coderen kan tegenwoordig vrij eenvoudig softwareoplossingen bouwen. Toch betekent de komst van low- en no-code niet dat developers overbodig zijn geworden. Integendeel, hun expertise wordt hierdoor zelfs nog relevanter.
Het (ver-)bouwen van IT-omgevingen was traditioneel het werk van programmeurs en developers. Die realiteit werd de voorbije jaren drastisch omgegooid door de komst van zogenaamde low- of no-code development platforms. Dit zijn systemen die gebruik maken van visuele interfaces als bouwblokken van een software en zo gebruikers de mogelijkheid bieden om een digitale omgeving te bouwen zonder hiervoor gebruik te moeten maken van geschreven codes. Bijgevolg hoef je dus geen kennis te hebben van coderen om hiermee aan de slag te gaan.
Dit nieuwe, digitale tijdperk, dat uiteraard nauw vervlochten is met de steile opgang van generatieve AI, staat gelijk aan talloze nieuwe kansen voor het bedrijfsleven. “Doordat men gebruik kan maken van kant-en-klare componenten, kunnen low- en no-code als het ware de hefboom vormen voor een doorgedreven digitale metamorfose”, klinkt het bij Jo Neetesonne van Cegeka, dat als grote IT-speler heel wat bedrijven begeleidt bij het opzetten van dit soort oplossingen.
Vibe coding
Hoewel vandaag in zowat alle sectoren al voorbeelden zijn te vinden, brengt deze realiteit ook risico’s met zich mee. “Het is uiteraard niet de bedoeling dat pakweg een medische instelling zelf een eigen platform ontwikkelt waarop heel wat medische gegevens publiek toegankelijk zijn. Toch zijn dergelijke voorbeelden vandaag terug te vinden”, vertelt Pieter Moeremans, co-founder van Build More, een sterk groeiende startup die via low- en no-code digitale toepassingen ontwikkelt voor bedrijven en organisaties.
“Eigenlijk zitten we, zeker in de perceptie, in een soort race to the bottom wanneer het gaat om de rol van developers. Dat is op zich vrij logisch, want wie experimenteert met dit soort toepassingen zonder veel voorkennis, vraagt zich af waarom ze nog een developer nodig hebben”, gaat Moeremans verder. “Die redenering wordt uiteraard versterkt door de lancering van allerlei nieuwe zogenaamde prompt-to-code platformen, die steeds met grote beloftes in de markt worden gezet.”
Deze beweging, die ook wel vibe coding genoemd wordt, is dus echter zeker niet zonder gevaar. “Een werkend platform is daarom nog niet juist gebouwd. Zeker in de opbouwfase is een goede architectuur van groot belang, want achteraf zijn aanpassingen uiteraard veel moeilijker en duurder”, aldus Moeremans, die zo ijvert voor een herdefiniëring van de rol van developers. “Daar waar we vroeger een soort van codefabriekjes waren, moeten we vandaag eigenlijk begrepen worden als product managers die gebruikers vooral inzicht moeten geven in de achterliggende werking en principes.”
Doordat men gebruik kan maken van kant-en-klare componenten, kunnen low- en no-code als het ware de hefboom vormen voor een doorgedreven digitale metamorfose.
Inzicht en houvast bieden
Concreet betekent dit vooral dat softwarepartners de geldende assumpties binnen een bedrijf in vraag moeten durven stellen. Doel is om zo tot de juiste digitale oplossing mét de juiste opbouw op vlak van security, governance en schaalbaarheid te komen. “In de praktijk draait het om scherpere keuzes: minder overbodige features, meer wat de eindgebruiker écht nodig heeft”, verduidelijkt Moeremans. Eenzelfde visie is ook te horen bij Cegeka. “Wij bieden bijvoorbeeld een eigen beheermodel aan waarin we support voorzien op de applicaties van onze klanten. Zo nemen we in feite de operationele taak van hun IT-landschap over, waardoor zij sneller kunnen inspelen op marktveranderingen en kunnen blijven innoveren”, stelt Neetesonne.
Eigenlijk maakt de komst van vibe coding en zogenaamde prompt-to-code platformen de expertise van een gespecialiseerde softwarepartner dus enkel maar relevanter. “Ook in de toekomst, wanneer dergelijke platformen allicht systemen zullen kunnen bouwen die wel rekening houden met de gevaren, zal dit het geval blijven. De hang naar inzicht in de black box die achter deze systemen zit, zal – net als de aantrekkingskracht van low en no-codesystemen – groot blijven”, besluit Moeremans.