Louis Jonckheere is medeoprichter van Showpad, een van de bekendste Belgische techbedrijven met internationale allure. Hij leefde en werkte jaren in Silicon Valley, maar keerde terug naar Gent om er te investeren in ons ecosysteem. Vandaag is hij bezieler van het Wintercircus, voorzitter van Vlerick Business School en nog steeds ondernemer pur sang.
Je bouwde Showpad uit in Silicon Valley. Hoe heeft dat uw blik op ondernemen veranderd?
“In Silicon Valley belandde ik in een van de meest mature ecosystemen ter wereld. Alles zat er: kapitaal, talent, klanten. Het voelde bijna alsof je wordt meegezogen in een stroom die groter is dan jezelf. Toen ik vijf jaar geleden naar Gent terugkeerde, had ik het omgekeerde gevoel: dat ik zelf mee aan de bedding van die rivier moest werken. Het is al sterk verbeterd, maar we moeten ons ecosysteem hier nog verder uitbouwen en versterken, zodat jonge ondernemers dezelfde kansen krijgen als ik toen in de VS.”
Welke lessen uit die periode neem je nog altijd mee?
“Vooral het pay it forward-principe. In San Francisco kende niemand ons, en toch werden we van bij de start geholpen met advies en introducties. Niet omdat men er iets voor terugverwachtte, maar omdat men vond dat het zo hoort. Dat creëert een cultuur waarin ondernemers elkaar optillen. Die mentaliteit probeer ik vandaag in België te verspreiden. Cultuur groeit zoals in een bedrijf: leiders en ervaren ondernemers zetten de toon, de volgende generatie neemt dat over.”
Je benadrukt vaak het belang van dat talent. Waar wringt het bij ons?
“Talent is de belangrijkste bouwsteen. Vlaanderen heeft sterke universiteiten, maar te weinig ingenieurs of afgestudeerden kiezen voor start-ups. Ook ondernemerschap in onze opleidingen blijft onderbelicht. Vergelijk dat met Stanford in Silicon Valley: daar ademt de campus start-upcultuur. Vlerick speelt hier wel een belangrijke rol in: wij leveren de commerciële co-founders die technische founders vaak missen. Dat is een van de redenen waarom Gent het sterkste ecosysteem van België heeft.”
Toch telt Vlaanderen veel start-ups. Mist er dan iets?
“Ja, we houden er te veel in leven. Beleidsmakers zijn trots dat er weinig faillissementen zijn onder de start-ups, maar dat is geen teken van sterkte. Het zegt enkel dat we te weinig risico nemen. Je moet durven falen om echte winnaars te creëren. Onze focus zou minder moeten liggen op kwantiteit, en meer op de toppers die doorbreken. Want zij trekken kapitaal, talent en internationale aandacht aan.”
Talent is de belangrijkste bouwsteen.
Waar loopt het dan vaak mis wanneer bedrijven willen doorgroeien?
“Veel te vaak blijven ondernemers hangen in hun product. Ze perfectioneren het, maar vergeten dat een bedrijf pas groot wordt via sales en marketing. In België heerst nog altijd een zeker taboe rond ‘sales’, terwijl het in de VS net omgekeerd is: zodra er product–market fit is, vloeit het meeste kapitaal naar commerciële teams. We zijn er al in verbeterd, maar zijn er nog lang niet.”
Is dat ook de reden waarom je het Wintercircus hebt opgericht?
“Ja. Naast de fysieke campus met 250 mensen hebben we ‘Collective’, een membership met intussen zo’n 1200 leden. We organiseren masterclasses over sales, marketing en partnerships, maar ook heel praktische kennisdeling: hoe stel je een leadershipteam samen, hoe schaal je internationaal? De technologie op zich is vaak het probleem niet – het is de vertaalslag naar een duurzaam bedrijf die bepaalt of je een wereldspeler wordt.”
Je spreekt over cultuur en leiderschap. Waarom zijn die zo doorslaggevend?
“Bij Showpad hebben we geleerd dat cultuur net zo bepalend is voor je succes als je product. Klanten voelen hoe je bedrijf in elkaar zit. Tien jaar geleden was dat nauwelijks een thema, vandaag gelukkig wel. Cultuur is intussen een standaardvak in businessopleidingen, en terecht. Het bepaalt hoe je talent aantrekt, hoe je beslissingen neemt, hoe je veerkrachtig blijft.”
En work-life balance…
“In de eerste jaren bestaat die gewoon niet. Als je venture capital ophaalt, moet je obsessief bezig zijn met je bedrijf. Het is topsport: zonder extreme toewijding geen medaille. Ik weet dat dat niet altijd populair klinkt in Europa, maar het is wel de realiteit. Je kunt geen wereldspeler bouwen met een nine-to-five-mentaliteit. Later, als je team groter is, kan je beter balanceren. Maar de start is onverbiddelijk hard.”
Wat mist Vlaanderen volgens jou vooral om naar dat volgende niveau te groeien?
“Grote ideeën, en de durf om ze voluit na te jagen. Te veel bedrijven groeien tot enkele tientallen miljoenen omzet en worden dan verkocht. Dat levert de oprichters geld op, maar voor het ecosysteem is dat niet altijd goed. We hebben nood aan mastodonten die blijven, die mensen opleiden en werkgelegenheid creëren. Kijk naar Stockholm: één bedrijf als Spotify heeft er een hele stad naar de wereldtop gestuwd. Dat missen we in Vlaanderen nog te vaak.”
Welke raad geeft u jonge ondernemers mee?
“Begin niet met meer dan drie founders. Te veel stemmen vertragen het proces. En doe geen compromissen bij je eerste hires: het juiste team vinden is belangrijker dan de snelheid waarmee je dit doet. Ik kijk altijd naar de eerste medewerkers van een start-up: zijn dat toptalenten, dan geloof ik ook in de visie van de founders. Zijn dat middelmatige profielen, dan haak ik af.”
Vlerick speelde ook in jouw traject een rol. Hoe kijk je daarop terug?
“Na mijn rechtenstudies volgde ik er een master in general management. Ik leerde de basics van business, maar vooral: ik kreeg ambitie. Je wordt er ondergedompeld in een internationale, gedreven omgeving. Voor mij was dat het kantelpunt dat me richting ondernemerschap duwde.”
En als je morgen opnieuw moest beginnen?
“Dan zou ik meteen een community opzoeken, zoals Wintercircus of destijds Vlerick. Je netwerk is alles. België is klein, iedereen komt elkaar snel tegen. Mijn advies is simpel: be nice, don’t be an asshole. Wat je geeft, komt altijd terug.”
WIST-JE-DAT…?
Je studeerde rechten, dus ondernemen stond niet in de sterren geschreven?
“Niet echt. Ik koos rechten impulsief, om indruk te maken op een toenmalig vriendinnetje, maar leerde er wel schrijven, redeneren en analyseren. Die skills zijn cruciaal voor leiderschap en voor het overtuigen van mensen – net zoals een advocaat in de rechtszaal – en hebben me altijd bij het ondernemen geholpen.”