Charlotte Van Brabander: “Je zwakte hoeft geen zwakte te zijn, als je ze zelf met trots draagt.”

Had je als kleine meisje ooit gedacht dat je hier zou staan?

“Nee, helemaal niet. Mijn verhaal is eigenlijk heel atypisch. Op het middelbaar wilde ik professionele gamer worden. Ik reisde de wereld rond, speelde op hoog niveau en nam deel aan wereldkampioenschappen met het Belgisch-Nederlandse vrouwenteam. Daarna werd ik gescout door PokerStars. Ik heb jarenlang voor hen gewerkt, de wereld rondgereisd en toernooien gespeeld. Ondertussen studeerde ik criminologie. Mijn droomjob was toen eigenlijk zedenrechercheur. Tijdens mijn stage bij de onderzoeksrechter werkte ik met zedendossiers en ontdekte ik dat ik daar heel rationeel kon blijven.”

Toch koos je uiteindelijk voor een heel andere richting?

“Ja. Mijn ouders wilden liever dat ik stopte met pokeren en iets met mijn studies deed. Ik heb toen niet mijn gevoel gevolgd, maar naar hen geluisterd en de brave, veilige keuze gemaakt. Zo ben ik in het bedrijfsleven en uiteindelijk in HR terechtgekomen. Ik werkte er onder meer rond verloning en flexibele inkomensplannen. Achteraf gezien was dat een belangrijke ervaring, want geld is eigenlijk altijd een rode draad geweest in mijn leven. Alleen wist ik toen nog niet dat het uiteindelijk mijn carrière zou worden.”

Wanneer dan wel?

“Dat kwam vooral door mijn vriend. Hij had al sinds 2013 bitcoin en huurde een mooi huis. Ik begreep dat niet, want ik was opgevoed met het idee dat je een huis moest kopen. Maar hij huurde omdat zijn geld elders meer opbracht dan wanneer hij het in vastgoed zou steken. Dat zette mij aan het denken. Ik had intussen zelf een spaarpotje opgebouwd en begon te onderzoeken wat de beurs voor mij kon betekenen. Ik was meteen verkocht. Ik besefte dat mijn geld voor mij kon werken en op lange termijn meer kon opleveren dan wanneer ik gewoon elke maand mijn ‘veilig’ loon kreeg.”

Hoe groeide die interesse dan uit tot een echte carrière?

 “Ik begon online video’s te maken over geld en beleggen, en dat groeide veel sneller dan verwacht. Ik was al bekend door het gamen en pokeren en had daardoor heel wat mediatraining gehad, onder meer van Paul D’Hoore. Ik was het dus gewend om dingen uit te leggen. Aanvankelijk combineerde ik dit met mijn fulltime job, maar mijn bijverdienste liep volledig uit de hand. Ik had een boek, een podcast, Slim Sparen en duizenden studenten in mijn mailbox. Op een bepaald moment moest ik kiezen, omdat het simpelweg niet meer houdbaar was.”

Dat gaf dus de doorslag?

“Ja. En mijn papa die op zijn sterfbed zei: “Ik heb veel te hard gewerkt, Charlotte.” Dat kwam heel hard binnen. Ik dacht: waarmee ben ik eigenlijk bezig? Waarom hou ik zo vast aan die zekerheid? Ik denk dat veel mensen die zekerheid verwarren met een vast loon. Elke maand hetzelfde bedrag krijgen voelt veilig, maar het is ook een soort valse veiligheid. Als zelfstandige schommelt je inkomen meer, maar op lange termijn kan je gemiddeld veel meer overhouden. Je moet natuurlijk wel goed weten waar je aan begint, maar angst voor onzekerheid mag je niet klein houden.”

Die financiële onafhankelijkheid, wat betekent dat voor jou?

“Voor mij betekent geld vooral gemoedsrust. Toen ik op kot ging, kregen we 25 euro per week van onze ouders. Als ik naar de cinema wilde, moest ik eigenlijk dagenlang cornflakes eten. Frieten van de frituur waren te duur. Kleding kocht ik met grote kortingen. Als je voortdurend hoort dat iets te duur is, blijft dat wel ergens hangen. Gelukkig heb ik dat kunnen omdraaien. Ik dacht niet: dit is mijn situatie en alles zal altijd te duur blijven. Ik dacht: ik wil mezelf geen limitaties opleggen. Daarom ben ik hard gaan werken, sparen en beleggen. Ik ben absoluut geen big spender. Ik wil gewoon niet voortdurend moeten nadenken of ik iets wel kan betalen.”

Welke rol speelt financiële kennis daarin?

“Die speelt een heel belangrijke rol. En ik zie jammer genoeg nog te vaak dat vrouwen hun financiën uit handen geven. Zolang alles goed gaat, lijkt dat comfortabel. Maar wanneer een relatie stopt of een partner overlijdt, kunnen ze plots in paniek raken omdat ze niet weten hoe hun financiën geregeld zijn. Je eigen financiën begrijpen, empowert ongelooflijk hard. Je voelt dat je meer aan het stuur zit en zelf keuzes kunt maken. Ook besparen kan je anders bekijken. Niet: ‘Ik moet dit laten’, maar: ‘Ik kies ervoor om mijn geld ergens anders aan te besteden.’ Dat geeft een heel ander gevoel.”

Wat houdt mensen dan tegen om zich daarin te verdiepen?

“Ik zie vooral veel onzekerheid. Vrouwen willen alles eerst voor honderd procent begrijpen voordat ze een stap zetten. Dat blokkeert. Mannen horen ergens iets waaien, lezen er iets over in een artikel en zijn vertrokken. Maar niemand weet wat de beurs morgen doet. Je moet kunnen omgaan met incomplete informatie. We onderschatten onszelf ook vaak. Je hoeft niet alles te begrijpen om te beginnen. Bij ETF’s hoef je bijvoorbeeld niet te weten wat duizenden bedrijven afzonderlijk doen. Je koopt eigenlijk de hele economie en surft mee op die groei.”

Hoe belangrijk is het om jezelf te durven uitdagen in je carrière?

“Heel belangrijk. Ik ben er bijvoorbeeld trots op dat ik geen econoom ben, maar mezelf heb leren beleggen. Dat wordt door sommigen als mijn zwakte gezien, maar het is ook mijn sterkte. Net omdat ik geen economisch diploma heb, kan ik financiële zaken uitleggen aan mensen die misschien denken: als een econoom het niet begrijpt, zal ik het zeker niet begrijpen. Je zwakte hoeft geen zwakte te zijn als je ze zelf met trots draagt. Ik heb twee masters behaald zonder één keer naar de les te gaan. Ik weet dus dat ik mezelf iets kan aanleren. Dat geeft mij veel vertrouwen.”

Heb je onderweg ook ervaren dat mensen je onderschatten?

“Continu. Ik heb bijvoorbeeld gezegd dat ik de opvolger van Paul D’Hoore wil worden. Ik ben daarvoor op gesprek gegaan, maar dan komt het feit terug dat ik een vrouw ben en geen financieel diploma heb. Terwijl Paul D’Hoore ook geen financieel diploma heeft. In het begin voelde ik heel sterk dat ik mezelf moest bewijzen. Ik wilde duidelijk maken: I’m here to stay. Ik ben niet iemand die hier even snel geld komt verdienen en daarna weer verdwijnt. Intussen heb ik geleerd dat ik niet iedereen hoef te overtuigen. Ik weet waarom ik dit doe.”

Was er een moment waarop iets niet liep zoals je gehoopt had?

“VRT heeft me ooit een contract aangeboden om het financiële gezicht te worden en dagelijks een item rond geld te maken. Uiteindelijk ging dat niet door omdat ik ooit poker had gespeeld. Toen dacht ik echt: mijn droom komt niet uit. Achteraf bleek dat eigenlijk een geluk. Ik dacht altijd dat mijn droom was om iets voor klassieke media te doen, maar uiteindelijk wilde ik vooral media maken. Nu heb ik mijn eigen platform en de podcast, en kan ik onafhankelijk werken. Ik kan vragen stellen en onderwerpen behandelen op mijn eigen manier. Soms moet je je droom dus opnieuw definiëren.”

Wat heeft het moederschap veranderd aan je carrière?

“Heel veel. Vrouwen hebben vandaag nog altijd niet genoeg ruimte om hun ambitie te laten ontspruiten. We worden opgezogen door dagelijkse taken. Als je wilt ondernemen, heb je soms een poetsvrouw of babysitter nodig. Je hebt tijd nodig, en tijd kost geld. Tegelijk geloof ik ongelooflijk hard in de vrouw. Sinds ik mama ben, merk ik hoeveel efficiënter en matuurder ik geworden ben. Een mom-brain kan zoveel meer dan een niet-mom-brain. Ik verzet nu een hoeveelheid werk die ik vroeger nooit voor elkaar had gekregen. Maar ondersteuning is cruciaal. Je moet een partner hebben die daarin meegaat, of voldoende geld hebben om hulp te kunnen aanvaarden.”

Welke prijs betaal je vandaag voor je ambitie?

“Vooral tijd. Ik zit ‘s avonds soms nog om tien uur te werken. Dit jaar had ik tickets voor Tomorrowland, maar ik ben niet gegaan omdat ik me niet kon permitteren om de dag erna niet te kunnen werken. Ik zeg voortdurend ‘nee’ tegen sociale activiteiten, in de hoop dat het later rustiger wordt. Ik wil Slim Sparen uitbouwen tot iets dat niet alleen rond Charlotte Van Brabander draait. Daarvoor moet ik mensen naast mij krijgen. Vandaag betekent dat nog veel investeren in tijd en energie. Dat is soms de keerzijde van ambitie.”

Welke carrièreles wil je jonge vrouwen meegeven?

“Denk na over de meerwaarde die je creëert. Ook als je in loondienst werkt. Vraag jezelf af: hoe maak ik mezelf zo waardevol mogelijk voor dit bedrijf? Waar breng ik letterlijk geld op? En als je niet rechtstreeks omzet maakt, hoe kan je dan kosten reduceren of processen verbeteren? Probeer in centen te denken. Uiteindelijk nemen bedrijven beslissingen rond geld. Als je weet wat je kost én wat je opbrengt, kan je veel sterker het gesprek aangaan over je loon of je volgende stap. En leer werken met AI. Dat is echt de toekomst. Als je job binnenkort vervangbaar wordt, moet je proberen het verschil te maken.”

Wat hoop je je kinderen mee te geven?

 “Dat ambitie en er zijn voor je kinderen perfect kunnen samengaan. Ik wil blijven werken, maar ik wil ook de vrijheid hebben om iets over te laten aan een team wanneer een kindje ziek is of wanneer ik gewoon tijd met hen wil doorbrengen. En bovenal wil ik mijn dochter laten zien dat hard werken en mama zijn wél samengaan. Je hoeft niet te kiezen tussen die twee, maar je moet wel durven investeren in de omstandigheden die dat mogelijk maken.”

Wat zou je zeggen tegen iemand die voelt dat ze meer wil, maar nog twijfelt?

“Als je iets voelt branden in jezelf, ga er dan voor. Als jij erin gelooft, zullen er ook anderen zijn die in jou geloven. Deel vooral je passie: je hoeft jezelf niet voortdurend te verkopen. Als mensen zien wat je graag doet en waar je goed in bent, volgt de rest vaak vanzelf. En blijf nooit in een job zitten waar je voortdurend over twijfelt. Het leven is echt te kort. Ik ben bijna 37 en de tijd vliegt. Elke dag zou je het gevoel moeten hebben dat je niet aan het werk bent. Dat gevoel heb ik vandaag.” •