Door Amaryllis De Bast

“Ik denk dat je altijd een nieuwsgierigheid naar de wereld toe moet blijven hebben”

Voor Ellen Callebout begint de zomer thuis aan zee: vroeg op, blote voeten, het strand nog helemaal van haar alleen (en hond Billie natuurlijk!). Ze leeft intussen op haar eigen ritme, met rust, eenvoud en de mensen die ze graag ziet. In haar huis aan de kust vertelt ze openhartig over wat haar gelukkig maakt, en hoe de perfecte zomer er voor haar uitziet.

Je staat op de cover van onze zomereditie. Wat roept het woord ‘zomer’ bij jou op?

“De Belgische kust. Dat is het eerste dat in mij opkomt, altijd. Ik ben geboren in Oostende, dus de zee zit er van bij het begin in. Ik heb eigenlijk heel mijn leven aan zee gewoond. Wij wonen nu een deel van de tijd in Antwerpen, maar als ik echt kan kiezen, zit ik aan de kust. Ik heb er jaren een restaurant gehad op de Zeedijk in Blankenberge. Al mijn zomers heb ik daar als kind doorgebracht en nu nog steeds. We gaan eigenlijk zelden ergens naartoe in de zomer.
Wij blijven gewoon thuis.”

Thuis aan zee, bedoel je dan?

“Ja. En dat gaat er ook nooit meer uit, denk ik. Al vraag ik me soms wel af, en dat is bij ons een beetje een running topic, waar we later naartoe gaan als we ouder zijn. We zitten ook heel graag in het zuiden van Frankrijk, waar we een huis hebben aan de Middellandse Zee. Soms denk ik: als we ouder worden, trekken we dan meer naar daar? Of blijft het de Belgische kust? Of toch Antwerpen, omdat je in een stad alles bij de hand hebt? Aan de andere kant komen er net heel veel oudere mensen naar de kust voor de rust en de natuur. Het blijft een beetje een open vraag tussen een Antwerpenaar en een meisje van de zee. Maar voorlopig is het geen probleem. We zijn er allebei nog niet uit, en eigenlijk zijn we ook nog lang niet toe aan dat hoofdstuk.”

Wat is jouw mooiste zomerherinnering?

“Als ik terugdenk aan mijn kindertijd, dan denk ik aan alle zomerse dagen op het strand. Mijn moeder is heel creatief, en die maakte van bloemen allerlei soorten kleine creaties. Dan mocht ik schelpen gaan rapen op het strand om die te gaan ruilen voor bloemetjes bij haar. En ‘s avonds naar huis, in bad met al mijn schelpen. Die moesten proper gewassen zijn voor de volgende dag, zodat ik weer kon gaan handelen. Dat beeld staat zo helder in mijn geheugen. De eenvoud ervan, de vrijheid. Gewoon kind zijn op het strand.”

Hoe ziet een perfecte zomerdag er voor jou uit?

“Die begint vroeg, nog voordat er ook maar iemand wakker is. Dan ga ik wandelen op het strand met de hond, Billie. Voordat er toeristen zijn, voordat er zelfs maar mensen zijn. Het strand helemaal voor jezelf. Daarna kom ik terug thuis, en de rest van de dag nodigen we vrienden uit, de familie is er, we barbecueën. En ik eet niet eens vlees, ik vind de geur en het gebeuren gewoon heel leuk. Alles staat open, je loopt binnen en buiten. Het huis is vol en gezellig. Met een beetje zon erbij is dat voor mij de perfecte dag. Niet per se ergens anders naartoe gaan, niet in een restaurant gaan eten… gewoon thuis zijn.”

Dat is een groot contrast met je carrière van vroeger, toch?

“Ja, dat heeft misschien net te maken met mijn restaurantjaren. Ik heb jarenlang, zeven op zeven, op de Zeedijk gestaan. Alle drukte, al het lawaai, alle gezichten. Op een bepaald moment verlang je dan naar het omgekeerde. Nu ga ik het liefst zelf naar de winkel, haal ik een stukje vis of vlees, en dan staan de mannen buiten aan de barbecue en zetten de vrouwen de tafel. Dat klinkt misschien heel basic en stereotiep, maar voor mij is dat echt één van de gezelligste zomerdagen die er bestaat. Je trekt je terug in je eigen cocon, maar je deelt hem met de mensen die je graag ziet.”

Je hebt het over de drukte van vroeger, van het restaurant, van altijd aan de slag zijn. Hoe vind jij nu rust?

“Door middel van beweging, eigenlijk. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar sport en fysiek bezig zijn brengen mij echt rust. Een wandeling met Billie, pilates, een uurtje op de crosstrainer. Ik moet altijd actief bezig zijn om tot rust te komen. Stilzitten en niets doen, dat lukt me minder goed, al word ik er wel beter in. Ik geniet er natuurlijk ook van om een boek te lezen in de zon. Maar het allerbeste is ‘s morgens vroeg gaan wandelen, voordat de toeristen er zijn, voordat de dag begonnen is. Dan ben ik voldaan voor de rest van de dag. Al wat er daarna nog bijkomt is bonus.”

Is jouw manier van leven ‘s zomers anders dan ‘s winters?

“Goh, niet per se. Ik ben ‘s winters evenveel buiten. Als je een hond hebt, heb je niet echt een keuze. En ik vind dat wij in België ook heel veel mooie dagen hebben in de winter. Met een terrasverwarmer ga ik ook in oktober of november graag buiten zitten. Het grootste verschil is dat ik me ‘s winters sneller afsluit. Als het donker wordt (en in de winter is dat al vroeg), maak ik het ook vroeg gezellig. Telefoon weg, cocoonen, de avond inluiden. Ik leef een beetje mee met het licht. ‘s Zomers ben ik vroeger wakker omdat de zon vroeger opgaat, en ik ga later slapen. ‘s Winters trek ik me sneller terug. Dat voel ik nu meer dan vroeger. Maar ik vind dat eigenlijk best aangenaam. Luisteren naar je eigen ritme.”

“Ik ben heel dankbaar. Dat vind ik een mooie mindset, dat je niet altijd te veel moet willen”

Je blijft graag thuis in de zomer: staan er dan nog vakantiebestemmingen op de bucketlist?

“Ja, zeker wel. Ik reis wel heel graag. Zo was ik recent in Zuid-Afrika voor een fotoshoot in kader van mijn modecollectie in samenwerking met The Fashion Store: ik was daar echt van onder de indruk. Zuid-Afrika wil ik zeker nog eens terug bezoeken. Maar het illustreert ook wel hoe het gaat met reizen bij ons: ik heb best al wat van de wereld gezien (Canada, New York, Marokko, Costa Rica), maar sinds we ons huis in Saint-Tropez hebben, zijn die andere bestemmingen wat aan de kant geschoven. Want als we een vrij moment hebben, is de eerste reflex: laten we naar ons huis gaan. Je hebt er je eigen spullen, je hoeft niets in te pakken, je weet waar de beste restaurants zijn, je kent de wandelingen. Je komt thuis op vakantie en rust ook echt uit. Terwijl als je ergens naartoe gaat dat je niet kent, ben je pas op het einde van de week echt ingeburgerd. Ik weet dat het niet erg avontuurlijk klinkt, maar wij houden er allebei van om die bekendheid op te zoeken.”

Wat staat er nog op je bucketlist?

“Nog een paar mooie collecties maken met The Fashion Store, dat zeker. En nog een paar seizoenen van de Verhulstjes en de andere programma’s waar we mee bezig zijn. Maar ik ben eigenlijk heel tevreden met waar ik nu sta. Ik heb ooit mijn restaurant opgegeven voor meer quality time met het gezin. Dat was een bewuste keuze, en die draag ik nog altijd met me mee. Ik wil niet dat we weer in hetzelfde stramien belanden van agenda’s die niet koppelen, geen tijd voor vakanties. We hebben nu een goed evenwicht gevonden. En voor iets nieuws moet het echt iets speciaals zijn: iets dat me echt aantrekt en mij opnieuw uit mijn comfortzone trekt. Want ik heb de voorbije zeven jaar al wat gedaan: de Verhulstjes, de kledinglijn. Dat zijn allemaal stappen buiten het vertrouwde. Dus ik ben al heel blij met wat allemaal is en ongetwijfeld nog zal komen.”

Dat klinkt haast filosofisch. Ben jij iemand die veel nadenkt over wat ze wil?

“Ik denk dat ik nu op een punt sta dat ik weet dat ik tevreden ben. En ik merk ook: als je meer wil, creëer je daarmee ook meer onrust. Meer stress. Is het dan de moeite? Die vraag stel ik me vaker. Dat klinkt misschien niet ambitieus, maar ik ben er wel dankbaar voor. Je kunt altijd meer: meer projecten, meer werk, meer bezig zijn. Maar je moet je ook afvragen of je er gelukkiger van wordt. En ik geloof van niet, voor mij dan toch.”

Welk kledingstuk mag bij jou absoluut niet ontbreken in de zomer?

“Een zonnebril, altijd. Ik heb zelf zes modellen mogen ontwerpen, dus dat is helemaal mijn ding. Maar qua kleding zweert de zomer bij mij bij witte linnenhemden. Lang, kort, geknoopt, los: ik heb er een hele collectie van. Op een jeansbroek, op een beige broek, of gewoon helemaal in het wit. Dat is voor mij het summum van zomers. Less is more. Een wit linnenhemd overstijgt trends, dat blijft altijd modieus.”

“Je kunt altijd meer. Maar je moet je ook afvragen of je er gelukkiger van wordt”

Wat vind je dan absoluut niet kunnen in de zomermode?

“Die cut-out zwempakken. Al jaren. Die met van die uitsnijdingen op alle mogelijke plaatsen. Dat bruint ook zo raar, en ik vind het gewoon esthetisch niet mooi. Je moet echt een heel specifiek lichaam hebben om dat comfortabel te kunnen dragen en zelfs dan… het is gewoon niet voor mij. En ook niet voor veel anderen, vermoed ik. Geef mij een mooi eenvoudig model.”

Ben je een planner of ga je eerder met de flow mee?

“Een enorme planner. Ik wou soms dat ik het niet was, maar ik ben het wel. Ik heb mijn lijstjes, ik vink af, ik reserveer restaurants. Maar ik probeer er wel beter in te worden: overdag iets meer laten liggen, kijken waar we terechtkomen. Eén ding plannen en de rest openlaten. Want op vakantie een schema volgen is ook de bedoeling niet. Ik word er echt beter in!” (lacht)

Waar kun jij het meest van genieten in de zomer, een guilty pleasure misschien?

“Op het terras zitten met een glas wijn en mensen kijken. Uren. Ik vind dat fantastisch. Wat dragen ze? Hoe gedragen ze zich? Hoe reageren ze op elkaar? Ik vind dat ook inspirerend voor mijn kledinglijn, maar ook gewoon puur als bezigheid. Dat geeft mij echt plezier. En dan die mensen zien met hun honden. Dan ben ik helemaal in gedachten verzonken.” •••

+


Wist je dat…

Ellen een echte ‘surfer chick’ is?

“Ik ben opgegroeid aan zee, dus surfen zat er eigenlijk altijd al in. In Blankenberge hadden we niet alleen een restaurant op de Zeedijk, maar waren we ook aandeelhouder van een surfclub. Ik ging dan ‘s middags of tussendoor even het water in. Surfen, kajakken, het hoorde er allemaal bij. Ik ben zelfs naar Costa Rica geweest speciaal om te gaan surfen. Dat was echt een toffe trip. Nu moet ik eerlijk zijn: met ouder worden en een zwembad thuis heb ik die drang om elke dag de zee in te gaan wel wat minder. Maar de liefde voor het water is er nog altijd. Die gaat er nooit meer uit.”

juni 25, 2026
door Amaryllis De Bast
Vorig artikel
Volgend artikel